Գնացքի ճամփաներով...

Չէ՞ որ ամեն մարդ պետք է կարողանա գեթ մի որևէ տեղ գնալ: Որովհետև այնպիսի ժամանակ է լինում, երբ անպայման հարկավոր է գեթ մի որևէ տեղ գնալ: Ժամանակն է արդեն, 34-րդ վարկյանին...

Անծանոթի ծանոթ ձեռքերը

Սառած ձեռքերին անհրաժեշտ են ձեռնոցներ: Ձեռնոցներ, որ կտաքացնեն: 

«Շողակնը»՝ ինքնահաստատման հարթակ

«Շողակնը» լուսավորելու չափ շողալու ու փայլելու հարթակ է, որը մեզ ազատ արտահայտվելու հնարավորություն է տալիս:

Կորցրել եմ արևը

Ես գրպանումս ջերմություն էի պահել, որ կիսեմ ձեզ հետ: Ես գրպանումս մի ամբողջ արև էի տեղավորել, որ շողալ կարողանամ: Գույներ էի հավաքել ու պահել, որ խամրել չկարողանամ:

Սառնությունից հետո...

Հեշտ է մի քանի րոպեում ավերել այն, ինչ ամիսներով կառուցվել է: Հեշտ է մի քանի րոպեում կոտրել սեղանին դրված բաժակը, բայց չզգալ, չզգալ նրա ցավը, չլսել նրա ճչոցը լռության մեջ:

Երկար մորուքով մարդուկին

Ամանորին հրաշքներ լինում են, Ձմեռ պապի հետ էլ են դրանք կատարվում: Բոլորի տներում ապրողը՝ մորուքով մարդուկը` մեր մարդուկը: Մանկությանս ամենա-ամենա հերոսը, ամենասպասված մարդուկը: 

Սևակի պոեզիան՝ ջութակի նվագ

Սիրում եմ Սևակ կարդալ, սիրուն է գրում: Սևակը կախարդական է, նա կարող է մի երկու տողով կախարդել քեզ, քո հոգին: Բառախաղի է նման, բայց այնքան սիրուն է, այնքան հուզիչ: 

Մեր աստղերն են մեղավոր

Մի օր, որ տեսնեք իրեն փոխանցեք, խնդրում եմ, որ լվացք կա անելու: Ասում են՝ բոլորիս ներսում էլ լվացք է հավաքվում, որ մի օր պետք է լվացվի:

Անգույն դատարկություն

Քեզնից կհոգնեմ ու կգնամ մի օր… Դու չես իմանա՝ քնած կլինես: 

Աշնան բնակիչը

Երբ ցանկանաս փախչել այստեղից, զանգիր ինձ, ես չեմ խոստանում փախչել քեզ հետ, բայց ես կարող եմ համոզել, որ մնաս: 

Տխրությանս գունավոր հերոսը

Նա ուրիշ է…

Նրա համար դժվար է ապրել, որովհետև նա ապրել չգիտի, որովհետև նա չի կարողանում ապրել մարդկանց մեջ, իսկ առանց նրանց էլ ապրելն անհնար է թվում: 

Կրթահամալիրը տարիներ հետո...

Երբ սիրում ես ինչ-որ մեկին, ուզում ես, որ այդ մեկը լինի ամենալավը, ամենախելոքը, ամենագեղեցիկը, մի խոսքով`ամենա-ամենան:

Տոնդ շնորհավոր, կրթահամալիր

Ես շրջեցի աշխարհի կեսը ու գտա մի վայր, որտեղ ապրում եմ մոտ վեց տարի:

Իմ ու քո աշունը

Շշնջա քո աշնանային բանաստեղծությունը մարդկանց ականջներին:

Մեր օրերում ապրողը

Հետաքրքիր է կարդալ մեր ժամանակներում ապրող գրողի մասին, կարդալ նրա պատմվածքները, քանի որ նա գրում է հենց մեր՝ մեր ազգի, ժողովրդի, երկրի մասին: 

Իմ բոլոր եղանակների սիրելի աշունը

Ժպիտը ակնթարթ է տևում, բայց երբեմն հիշողության մեջ մնում է ընդմիշտ:

Իմ գտած ամենաթանկ գոհարը

Երեխա ժամանակ գրքերի արանքում թիթեռնիկներ էի չորացնում:

Ինչ-որ մի տեղ...

Փողոցներում, որտեղ հիմա դու չկաս՝ աշուն է, և մարդիկ քայլում են ոչ մի բան չնկատելով: Իսկ ես, ամեն անգամ անցնելիս բացակա եմ դնում քո անվան դիմաց: Իսկ դա նորմալ չէ: 

Ժայռի վրա կառուցված մեր տունը

Մի տուն կառուցեցի ժայռի վրա: Սովորաբար հյուրեր չէի ունենում, և սա առաջին անգամն էր, որ դռան թակոց լսեցի… Նա էր:

Քո մեջ եմ սկսվում և վերջանում...

Այն, ինչ գոյություն ունի հիմա, մի ժամանակ ուղղակի երազանք էր: Մի ժամանակ դու բոլորիս երազանք էիր: Իսկ հիմա դու մերն ես: