Վրեժը նման է ջրի, որը չի հագեցնում ծարավը:
Showing posts with label Մանե Հովհաննիսյան. Show all posts
Showing posts with label Մանե Հովհաննիսյան. Show all posts
7 December 2015
24 July 2015
Վերածնունդ քո գրկում
Ամառ էր։ Նստած էի պատուհանի մոտ։ Աչքերս լցվում էին աղի արցունքներով։ Գիշեր էր, քամին գրկում էր ինձ, իսկ ես սպասում էի, որ դու գրկես։ Հարազատս։ Դու եկար, գրկեցիր ինձ, և ես մտա հեքիաթի մեջ։ Ես լաց էի լինում կարոտից։ Ես լաց էի լինում դեռևս չեկած կարոտից։ Ի՜նչ միամիտն եմ...։
Subscribe to:
Posts (Atom)