Showing posts with label Ղազարոս Աղայան. Show all posts
Showing posts with label Ղազարոս Աղայան. Show all posts

17 April 2016

Անխիղճ՝ մեռածի հաշիվ կամ տանջված ու խղճով

Խիղճը բազմաճյուղ է, որպես մի հատկանիշ՝ այն դժվար է ընդունել։ Իզուր չեն ասում բարեխիղճ, քանի որ հենց բարությունն է ամենակարևոր ճյուղը։ Այն մարդը, ով ձեռք է բերել այդ խիղճն իր մեջ  տարիների ընթացքում,  կարելի է համարել լավ մարդ, խիղճն էլ՝ որպես լավ հատկանիշ։

8 April 2015

Վաճառականի խիղճը

Բոլոր մարդիկ էլ սխալվում են, բոլորն էլ սայթաքում են, սակայն յուրաքանչյուրը պետք է կարողանա պատասխան տալ իր արարքների համար: Միայն այդպես կարող է խիղճը հանգիստ լինել, իսկ քանի դեռ մարդ չի ուզում ընդունել, որ նա սխալ էր, միշտ ինչ-որ բան ներսից կայրի  նրան: Պետք է ուժեղ լինել, նայել սեփական խղճի մեջ, լսել նրան ու հաճախ ենթարկվել, քանի որ միշտ չէ, որ ուղեղն է ճիշտ:

7 April 2015

Աղայանի հեքիաթները

Իմ կարծիքով, Ղազարոս Աղայանի՝ հայ մանկավարժության մեջ ունեցած մեծ դերը հիմնականում պայմանավորված է նրա գրած հեքիաթներով: Հատկապես շատ եմ սիրում «Հազարան բլբուլը»: